«Χρόνος είναι

ό,τι μεσολαβεί και μετατρέπει.

Διαιρείται σε στιγμές.

Στιγμή είναι, βέβαια,

ένα τίποτε του χρόνου.» [1]

Περπατώντας αργά στην παραλία. Με τις σκληρές σκιές που δημιουργεί ο χειμωνιάτικος ήλιος να σ΄ ακολουθούν.

Έρημα παγκάκια, φιγούρες ηλικιωμένων ν΄ αγναντεύουν τη ρυτιδιασμένη θάλασσα, κατάλοιπα ανθρώπινης ανάπτυξης ριγμένα στα βράχια και την άμμο, η διάβρωση του χρόνου ν΄αλλάζει συνεχώς το τοπίο. 

Η Υδρούσα σταθερά απέναντι, σκοτεινός μακρόστενος όγκος κόντρα στο δυνατό κρύο φως.

----------------------------------------------------------------------

[1] Κική Δημουλά, Ορισμοί, 1963, Επί τα ίχνη