Περπατώντας με τον Χριστόφα για κάμποσες μέρες στα στενά, ανηφορικά λιθόστρωτα σοκάκια της Αγιάσου, ένα μεσαιωνικό χωριό στη Λέσβο, στις πλαγιές του Ολύμπου.

Συλλέγω εικόνες.Εικόνες παλιού μεγαλείου, πλούτου, εικόνες παρακμής που παρελαύνουν συνέχεια μπροστά σου.
Σπίτια στενά, ψηλά, βαμμένα πολλές φορές με έντονα χρώματα.
Παρέες γυναικών καθισμένες στις άκρες των δρόμων παρακολουθούν και καταγράφουν ακούραστα την επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα.
Ελαιοτριβεία τεράστια που γκρεμίζονται σιγά σιγά.
Χιλιάδες προσκυνητές σ΄ ένα ατέλειωτο πηγαινέλα αγοράζουν συγχώρεση και αναμνηστικά.
Μια δράκα ανθρώπων, στο Αναγνωστήριο, να προσπαθεί να δημιουργήσει,

να αντισταθεί στην αναπόφευκτη φθορά.

Και οι πόρτες!!!

Με έντονα χρώματα και σχέδια, φαρδιές δίφυλλες και στενές, με ρόπτρα και σκαλίσματα

κρύβουν πίσω τους χιλιάδες μικρές ιστορίες.

Οι πόρτες της Αγιάσου